Duvački ansambli ili bleh orkestri, iako sa solidnom i vremenski relativno dugom praksom u muziciranju u svetu, u naše krajeve prodiru tek početkom 20. veka, utičući na stvaranje seoskih duvačkih ansambala. Jedan od najpoznatijih svrljiških bleh orkestra bio je ”Vlahovci” iz sela Vlahova.

Aleksić Đoka (bas truba), Anđelkovic Velizar (polubas), Dragoljub (truba), Mile Ristić (klarinet), Žika Rakić (truba), Slavko iz Miranovačke Kule  (bubanj) i Adam (polubas).

Slobodno možemo reći da je prvi i jedini svrljiški bleh orkestar bio iz sela Vlahova. Ova trubačka sedmorka, predvođena šefom orkestra Aleksić Đokom (bas truba), svirala je na skoro svim tadašnjim slavljima u svrljiškoj opštini ali i van nje. Ovi muzičari ”samouci” , koristili su pojedine intrumente koji su bili ručno izrađeni, a kako kažu oni koji su ih slušali bili su odlični.

Vlahovci su svirali bezbroj slavlja, a najviše su voleli kada pogode tezgu u svom selu, tvrde današnji starosedeoci sela.

Oni su bili pravo čudo. Kad zasviraju celo Vlahovo je grmelo od muzike i veselja. Danas su nam ostala samo sećanja u selu koje izumire, kaže devedesetogodišnja starica Stevka Kostić.

Šef orkestra, rođeni vlahovac Đoka Aleksić, široj javnosti bio je poznat kao odličan trubač, a muzikom se bavio čitavog života.

Ovo je ujedno i jedan period uspona ovog sela koji će mnogi pamtiti. Tada je škola brujala od đaka, seoska mehana je bila prepuna a centar premali za sve stanovnike Vlahova.

Inače, “trubaštvo” kod nas dobija šire razmere posle Prvog svetskog rata, a naročito posle Drugog. Verovatno najzaslužniji za razvoj ove muzičke prakse je Dragačevski sabor trubača, koji je osnovan kao takmičarski festival duvačkih seoskih orkestara 1961. godine.

Vremeplov